W lutym tego roku zapisałam się na "Podaj Dalejową" zabawę u Ani. Wiedziałam co robię i moja chęć udziału w tej zabawie była doskonale przemyślana, ponieważ wiem jakie cuda tworzy rączkami swoimi Ania :)

Ogromne szczęście sprawiło, że zostałam w tej zabawie wylosowana. Na początku tego tygodnia przyszła do mnie paczuszka. Nieco wcześniej Ania podpytała mnie z czego najbardziej bym się ucieszyła a ja ochoczo przyznałam się, że kocham jej lawendową zawieszkę, frywolitkowo- tiulową :)

Ku mojej uciesze znalazłam ją w paczuszce. Ale to nie wszytko....

Ania zaskoczyła mnie totalnie. Po otwarciu pudełka zatkało mnie niesamowicie ponieważ oprócz zawieszki znalazłam całe mnóstwo prezentów! 

Wszystko było przepięknie, gustownie zapakowane, skompletowane kolorystycznie, użyteczne, cudowne. 

Zresztą zapraszam do obejrzenia zdjęć. Nie mogłam się powstrzymać i wrzucam ich całą masę :)

Ponieważ obraz będzie prezentem, tym razem jeszcze bardziej się staram aby każdy krzyżyk był identyczny. Skrupulatnie i dokładnie odkręcam nitkę, pilnuję się aby dokładnie się wkłuwać itp. A i tak gdzie nie gdzie widać prześwity. 

***

Serdeczne Wam dzięki za słowa uznania dotyczące jabłuszka z szabrownikami na desce i podkładek :) Ja naprawdę dopiero zaczęłam szydełkowanie. I w tym miejscu muszę się przyznać, że zanim powstało tych równych 6 podkładek, powstało podobnych kilkanaście! Każda inne rozmiaru, splotu, gęstości itp :))) Na szczęście z tych nastu udało mi się wybrać 6 jednakowych :) No i oczywiście prułam, prułam...Poniżej jako dowód kawałek tego co wrzuciłam do szuflady podczas tworzenia podkładek :)

Życzę Wam spokojnego i miękkiego lądowania w rzeczywistości po długim weekendzie :)

Uściski! 

Dzisiaj w końcu udało nam się odwiedzić Cudowny Drewniany Domek mojej przyjaciółki. Nad tym co nad zobaczyłam rozpisywać się nie będę. Napiszę tylko krótko- cuda :)

Zatem po prawie dwóch miesiącach od skończenia jabłuszka Nimue trafiło ono wreszcie do nowych właścicieli. 

Swój  zamysł zamontowania haftu na desce zrealizowałam z pomocą Męża. Kawał dechy wyszlifował, potem pomalował bejcą w kolorze jasnego dębu. Haft usztywniłam podkleiwszy go uprzednio ociepliną i nakleiłam na dechę. Aby schować łączenie użyłam zwykłego powrozu. Efekt nam się podobał i na szczęście obdarowanej również :)

Legendy wzoru sztywno się nie trzymałam i zrezygnowałam z ozdobników przy garniturach skrzatów. Ograniczyłam się tylko do kuleczek na końcach czapeczek szabrowników :)

I tak oto kolejny bajowy obrazek Nimue za mną :) Chciałabym jeszcze kiedyś zrobić do kompletu parkę, która jest częścią całej ilustracji JB Monge, wraz z maszyną bimbrowniczą :) Ale to może kiedyś...

A do kompletu z lnianym powrozem okalającym haft powstały szydełkowe podkładki. I zrobiłam je ja! :) Udało mi się w końcu poczynić pierwsze kroki w szydełkowaniu! :) Inspirację i schemat znalazłam u Cheni, za co Ci serdeczne dzięki :)

Foto podkładek już na stole nowej właścicielki :)

Uściski! :)

Sto lat upłynęło od mojego ostatniego posta! :)
No dobra- nie sto, ale ponad miesiąc i to dla mnie rzeczywiście długo. Ale szczerze mówiąc nie sądziłam nawet, że w wakacje uda mi się dokonać chociażby jednej publikacji!
Nowa rzeczywistość (po rocznym urlopie rodzicielskim) to nie bajka i ogarnąć się w niej nie jest łatwo. Ale wiem również, że tak już będzie do emerytury! :) Zostaje zatem pomalutku, po kawałeczku dzielić wolny czas na chwile przyjemności. Dozować umiarkowanie a wtedy wszystko smakuje bardziej! Każda przeczytana strona, każdy postawiony krzyżyk.. :)

Od ukończenia mojego skrzata ze ślimakiem (dziękuję za wszystkie słowa uznania pod adresem tej parki! ), pomalutku dziubię obraz jesiennych kwiatów. Taaak, nie bardzo to bajkowy klimat, ale obraz powędruje do  moich rodziców :)
Wybrałam wzór V. Enginger pt: jesienny bukiet. Kwiatka na razie niet, za to prawie cały dzbanek już jest :)


***

Nie miałam okazji podziękować w tym miejscu dwóm kochanym dziewczynkom za dobra jakie na mnie spłynęły za ich pośrednictwem :)
Oli za zupełnie przypadkową i niespodziewaną wymianę nożyczek na przepięknej urody bransoletki, w moich ukochanych kolorach błękitu.
Olu- noszę prawie codziennie i jeszcze mi się nie znudziły ! Dziękuję! :)

Dziękuję również Natalce za cudowną, misternie wykonaną i dopracowaną mistrzowsko zawieszkę, którą (nie)zasłużenie dostałam za swoje gadulstwo :) Nati- bardzo dziękuję. Zawieszka zdobi mój kącik robótkowy i co rusz ląduje wyżej i wyżej- bo dla łapek Piotrusia jest skarbem! :)


***

I ostatnie słówko do wszystkich moich obserwatorów. Nawet nie wiem kiedy uzbierało się Was tyyyle! :) Bardzo serdecznie dziękuję i witam nowych obserwatorów. Mam nadzieję, iż mimo mojej rzadkiej bytności tutaj będziecie zaglądać :)

Uściski!